Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CÜNBİŞ: | f. Kımıldanma, hareket. Zevk, eğlence, cünbüş. |
| CÜNBİŞ-İ ZEMİN: | Deprem, zelzele, yer sarsıntısı. |
| CÜNBİŞ-GEH: | f. Cünbüş yeri, eğlence yeri. |
| İçerisinde 'CÜNBİŞ' geçenler | |
| CÜNBİŞ-İ ZEMİN: | Deprem, zelzele, yer sarsıntısı. |
| CÜNBİŞ-GEH: | f. Cünbüş yeri, eğlence yeri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÜNBİŞ-İ ZEMİN : | Deprem, zelzele, yer sarsıntısı. |
| CÜNBİDE : | f. Sallanmış, kımıldanmış, hareket etmiş. |
| CÜNBÂN : | f. "kımıldanan, kımıldatan, sallanan, oynayan, oynatan, hareket eden" mânâlarına gelir ve sıfatlar yapar. Dünbâle-cünbân $ : Kuyruk sallayan. |
| CÜNABE : | f. İkiz çocuk. |
| CÜBA' : | Korkak. |