Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CÜRSUME: | (Cürsâm) Kök, asıl, temel. Bir tohumun özü. İlk hücrelik. Gırtlak kapağı. Karınca yuvası. |
| CÜRSUME-İ DIRAHT: | Ağacın kökü. |
| İçerisinde 'CÜRSUME' geçenler | |
| CÜRSUME-İ DIRAHT: | Ağacın kökü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÜRSUME-İ DIRAHT : | Ağacın kökü. |
| CÜRSUM : | (C: Cerâsim) Her nesnenin aslı. |
| CÜR'A : | Bir yudumluk su. İçim, yudum. |
| CÜBA' : | Korkak. |