Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CÜZAZE: | (C.: Cüzâzât) Pâre pâre etmek, ayırmak, kesmek. Ağaçtan yemiş düşürmek. |
| CÜZAZE: | Bez kırpıntısı. |
| İçerisinde 'CÜZAZE' geçenler | |
| İçerisinde 'CÜZAZE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÜZAZ : | Kesilmiş ve parçalanmış olan şey. |
| CÜZAE : | Bıçak sapı. |
| CÜZ : | Kısım, parça. Bir şeyin bir parçası. * Kitab forması. * Küllün mukabili. * Kur'ân-ı Kerim'in otuzda bir parçası. * Kanaat. İktifâ eylemek. * Düğümü sağlam yapmak. Bir şeyi pekiştirip muhkem kılmak. * Kız evlâdı. |
| CÜBA' : | Korkak. |