Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİBİLL: | (C.: Cibillât) Yaratılmak. İnsanlardan bir grup. |
| CİBİLLEN KESİRA: | Çok insanlar. |
| CİBİLLET: | Huy, fıtrat, yaradılış, tabiat, cibilliyet. |
| CİBİLLÎ: | Cibilliyet. Yaratılıştan olan. Asıl maya, huy, tabiat, tıynet. |
| İçerisinde 'CİBİLL' geçenler | |
| CİBİLLEN KESİRA: | Çok insanlar. |
| CİBİLLET: | Huy, fıtrat, yaradılış, tabiat, cibilliyet. |
| CİBİLLÎ: | Cibilliyet. Yaratılıştan olan. Asıl maya, huy, tabiat, tıynet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİBİLLEN KESİRA : | Çok insanlar. |
| CİBA : | f. Odun. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |