Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİBAL: | (Cebel. C.) Dağlar. |
| CİBAL-İ MÜBÂHA: | Huk: Hiç bir kimsenin mülkiyeti altında bulunmayan dağlar. |
| CİBAL-İ ŞÂHİKA: | Yüksek dağlar. |
| İçerisinde 'CİBAL' geçenler | |
| CİBAL-İ MÜBÂHA: | Huk: Hiç bir kimsenin mülkiyeti altında bulunmayan dağlar. |
| CİBAL-İ ŞÂHİKA: | Yüksek dağlar. |
| MELEK-ÜL CİBÂL: | Dağlara nezâret eden melek. |
| SİLSİLE-İ CİBAL: | Dağ silsilesi. Sıra dağlar. |
| ŞEMİM-İ CİBAL: | Dağların güzel kokusu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİBAL-İ MÜBÂHA : | Huk: Hiç bir kimsenin mülkiyeti altında bulunmayan dağlar. |
| CİBA : | f. Odun. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |