Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİFE: | Kokmuş et, ölü hayvan, leş. |
| CİFE-GÂH: | f. Leş ile, lâşe ile dolu olan yer. Mc: Dünya. |
| İçerisinde 'CİFE' geçenler | |
| CİFE-GÂH: | f. Leş ile, lâşe ile dolu olan yer.* Mc: Dünya. |
| RACİFE: | Şiddetle sarsan sarsıntı. Dünyayı yerinden oynatan vakıa. İlk nefha. |
| VACİFE: | Muztarib olan. Istırab çeken. Korkan. * Sallana sallana yürüyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİFE-GÂH : | f. Leş ile, lâşe ile dolu olan yer.* Mc: Dünya. |
| CİFAN : | (Cefne. C.) Çanaklar. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |