Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİLF: | Boş küp. Kırılmış, ufanmış köpek esfeli. Arı kovanı. Kuru ekmek parçası. Kuru ekmek kenarı. Yüzülüp karnı çıkmış ve başı ile ayağı kesilmiş koyun. Her nesnenin parçası. Hoyrat, kaba. Ayak takımından. |
| CİLFE: | Kalem yongası. |
| İçerisinde 'CİLF' geçenler | |
| CİLFE: | Kalem yongası. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİLFE : | Kalem yongası. |
| CİL : | Cemaat, insan güruhu. Millet. Boy, aşiret, kuşak. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |