Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİNS: | Nevi'. Boy, soy, kavim, kabile. Aynı çeşitten olmak. |
| CİNS-İ LATİF: | Lâtif ve hoş cins, nev. İnsanlar nev'inde kadın. |
| CİNSÎ: | Zırh yapıcı. |
| CİNSÎ: | Cinsle ilgili, cinsle alâkalı. |
| CİNSİYET: | Bir kavim ve kabileye mensub olma. Bir cins ile alâkalı olma. |
| İçerisinde 'CİNS' geçenler | |
| BED-CİNS: | f. Cinsi bozuk. |
| CİNS-İ LATİF: | Lâtif ve hoş cins, nev. İnsanlar nev'inde kadın. |
| CİNSÎ: | Zırh yapıcı. |
| CİNSÎ: | Cinsle ilgili, cinsle alâkalı. |
| CİNSİYET: | Bir kavim ve kabileye mensub olma. * Bir cins ile alâkalı olma. |
| EBNÂ-İ CİNS: | Kendi sülâlesinden gelenler. Aynı cinsten olanlar. |
| HEM-CİNS: | Aynı cinsten olan. |
| İSM-İ CİNS: | Gr: Cins isim. Bir cinsten, bir nev'den olan şeylerin hepsine verilen bir ad. Vilâyet, karpuz, kedi gibi. |
| MUHTELİF-ÜL CİNS: | Çeşit çeşit cinste. Muhtelif cinste. |
| NA-CİNS: | f. Aynı cinsten olmayan. * Cinsi bozuk. |
| RİKKAT-İ CİNSİYE: | Cinsi şefkat. İnsanın kendi cinsinden olana acıması. |
| YEKCİNS: | f. Aynı cinsten. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİNS-İ LATİF : | Lâtif ve hoş cins, nev. İnsanlar nev'inde kadın. |
| CİN : | (Bak: Cinn) |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |