Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİRE: | f. Çırak, uşak ve hizmetçilere verilen yevmiye, yemek ve para. |
| CİRET: | Komşuluk. |
| İçerisinde 'CİRE' geçenler | |
| CİRET: | Komşuluk. |
| FACİRE: | Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr. |
| HACİRE: | (C.: Hâcirât) Terbiye sınırlarına sığmayan kötü söz ve hezeyan. * (C.: Hevâcir) Günün en sıcak anları. |
| HİCCİRE: | Âdet. * Halk. |
| MÜSTE'CİREN: | Kiracı olarak. |
| NECİRE: | Bulamaç aşı.* Kızgın taş ile kızdırılmış su. * Kârgir duvar. * Tahtadan veya ağaçtan olan sofa. * Çulhaların beze sürdükleri haşil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİRET : | Komşuluk. |
| CİR : | f. Aşağı, alt. * Eldiven, kayış vs. gibi şeyler yapılabilen tabaklanmış deri. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |