Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CİVAN: | f. Cevan. Taze. Genç. |
| CİVANAN: | (Civân. C.) f. Gençler. |
| CİVANÎ: | f. Gençlik. |
| CİVANMERD: | Sözünde sağlam. İyilik sever. Kahraman. |
| İçerisinde 'CİVAN' geçenler | |
| CİVANAN: | (Civân. C.) f. Gençler. |
| CİVANÎ: | f. Gençlik. |
| CİVANMERD: | Sözünde sağlam. İyilik sever. Kahraman. |
| DEM-İ CİVÂNÎ: | Gençlik çağı. |
| NEVCİVAN: | f. Genç, delikanlı. |
| NEVCİVANÎ: | Gençlik, delikanlılık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CİVANAN : | (Civân. C.) f. Gençler. |
| CİAL : | (C.: Cüul) Ocaktan çömlek ve tencere gibi sıcak şeyleri tutup indirmekte kullanılan bez. |