Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CA'L: | Yaratmak, halk. Almak. İş işlemek. Yapmak. Bu kelime Kur'ân-ı Kerim'de onüç vecihle kullanılmıştır:1- Tafak ve ahz (inşâ ve ikbal) mânasına; bir işi işlemeğe müteveccih olup başlamak ve işler olmak.2- Halketmek, yaratmak.3- Kavl ve irsal.4- Tehiyye ve tesviye (tanzim ve düzeltme).5- Takdir.6- Tebdil.7- Bir şeyi bir şeye dâhil etmek.8- Bir şeyi kalbe ilka ve İlhâm eylemek.9- İtikat.10- Tesmiye.11- Bir şeyi diğer bir şeyden icad ve tekvin.12- Bir şeyi bir sıfat ve hâletten diğer bir sıfat ve hâlete döndürmek, kılmak, tasyir.13- Bir nesne üzerine hükmeylemek gerek hak ve gerek bâtıl olsun - vaz'eylemek bir hususu bir kimse ile bir vecih üzere şartlaşmak ve azv ve nisbet eylemek ve hükm-ü şer'i. (L.R.) |
| CA'LE: | (C.: Cüul) Küçük hurma ağacı. |
| CA'LÎ: | Uydurma, samimi olmayan, sahte, düzme ve taklid. |
| CA'LİYYAT: | Yapmacık hareketler, sahte, düzme hâller. |
| CA'LİYYET: | Yapmacık (olmak.) |
| İçerisinde 'CA'L' geçenler | |
| İçerisinde 'CA'L' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |