Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CAİR: | Mâni, engel. Eğri. Çok, kesîr. Eziyet eden. Cevreden. Zulmeden. |
| İçerisinde 'CAİR' geçenler | |
| İçerisinde 'CAİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CAİBE : | (C.: Cevâib) Halkın ağzında gezen haber. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |