Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CABE: | Bir cevap. |
| CABECA: | f. Yer yer. Ara sıra. Yerden yere. Bazı yerlerde. |
| CABET: | Cevap vermek. |
| İçerisinde 'CABE' geçenler | |
| CABECA: | f. Yer yer. Ara sıra. Yerden yere. Bazı yerlerde. |
| CABET: | Cevap vermek. |
| DEVLETLÜ NECÂBETLÜ: | Osmanlılar zamanında şehzâdeler için kullanılan bir tabirdir. |
| HİCABET: | Kapıcılık. Perdecilik. * Teşrifatçılık, mabeyncilerin mesleği. Saray memurluğu. * Ortaçağ islâm devletlerinde vezirlik. * Kâbe perdeciliği. |
| İCABE(T): | Kabul olmak. Kabul etmek. * Râzı olma, rızâ gösterme, muvafakat etme. |
| İCABE-İ DUÂ: | Duânın kabul olması. Duâya cevap verilmesi. Muvafakat edilmesi. (Bak: Dua) |
| İCABETGÂH: | f. Kabul etme yeri. |
| İSTİCABE: | (İsticâbet) Duânın Allah tarafından kabul olunması. |
| KECABE: | f. Devenin üstüne konan oturulacak bir çeşit tahtırevan. |
| NECABET: | Neciblik, temiz soyluluk. Huy temizliği. |
| SAAT-İ İCABE: | Duaların kabul olduğu ve insanlarca gizli ve gaybî olan, Cuma gününde bir vakit. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CABECA : | f. Yer yer. Ara sıra. Yerden yere. Bazı yerlerde. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |