Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CAHÛF: | Mağrur, kibirli, kendini beğenmiş. |
| İçerisinde 'CAHÛF' geçenler | |
| İçerisinde 'CAHÛF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CAHÛD : | (Cahd. dan) İsrarla inkâr eden. Muannidce, isnat edilen bir sözü kabul etmeyen. * Yahudi. |
| CAH : | (Câhe) f. Makam, mansıb. Kadr, itibar. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |