Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CAHİLANE: | f. Câhillikle, câhilce, câhil kimseye yakışır şekilde. |
| İçerisinde 'CAHİLANE' geçenler | |
| MÜTECAHİLÂNE: | f. Bilmiyor görünerek, bilmemezlikten gelerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CAHİL : | Tecrübesiz. Bilgisiz. Genç. Toy. * Allah'ı unutmuş olan. Gafil. (Dünya ve kâinatta Allah'ın bunca eserleri sergilenip dururken bunların sanatkârını ve yaratıcısını tanımamak cahilliğin en akılsızcasıdır.) |
| CAHÎ : | (Cahiye) Aşikar, aleni, açık, meydanda ve herkesin gözleri önünde olan. |
| CAH : | (Câhe) f. Makam, mansıb. Kadr, itibar. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |