Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CAHFEL: | Dudakları kalın olan kimse. Asker. Zenginlik. |
| CAHFELE: | (C.: Cehâfil) At dudağı. |
| İçerisinde 'CAHFEL' geçenler | |
| CAHFELE: | (C.: Cehâfil) At dudağı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CAHFELE : | (C.: Cehâfil) At dudağı. |
| CAHF : | Tekebbürlenmek, kibirlenmek, gururlanmak. |
| CAH : | (Câhe) f. Makam, mansıb. Kadr, itibar. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |