Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CALİS: | (C.: Cüllâs) Oturan, oturucu, cülûs eden. Tahta çıkan. |
| İçerisinde 'CALİS' geçenler | |
| MECALİS: | Meclisler. Toplantılar. Toplantı yerleri. |
| MÜCALİS: | (Cülus. dan) Birlikte ve beraberce oturan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CALİ' : | Açık-saçık kadın. Hayasız kadın. * Utanmaz, utanması kıt olan adam. |
| CAL' : | (Câli') Terbiyesiz. Kötü konuşan. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |