Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CARİF: | Yıkıp harap etmek. |
| İçerisinde 'CARİF' geçenler | |
| İçerisinde 'CARİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CARİ : | Akan, akıcı. * Geçmekte olan. * İnsanlar arasında mer'i ve muteber ve mütedavil olan. |
| CAR : | Faydasız bağırıp çağırmayı ve gevezeliği ifade eder ve ekseriya mükerrer kullanılır. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |