Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CARİH: | Yaralayan. Yara açan. Cerheden, çürüten. Avcı hayvan. |
| CARİHA: | (Müe.) Yaralayan. Kol, ayak gibi her bir vücud azâsı. |
| İçerisinde 'CARİH' geçenler | |
| ÂLÂT-I CÂRİHA: | Yaralayıcı âletler. |
| CARİHA: | (Müe.) Yaralayan. * Kol, ayak gibi her bir vücud azâsı. |
| ESLİHA-İ CÂRİHA: | Yaralayıcı, cerh edici silâhlar. (Kılıç, kama, hançer, bıçak... gibi silahlardır). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CARİHA : | (Müe.) Yaralayan. * Kol, ayak gibi her bir vücud azâsı. |
| CARİ : | Akan, akıcı. * Geçmekte olan. * İnsanlar arasında mer'i ve muteber ve mütedavil olan. |
| CAR : | Faydasız bağırıp çağırmayı ve gevezeliği ifade eder ve ekseriya mükerrer kullanılır. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |