Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CAYİR: | Cevir ve cefâ eden. Eziyet veren. |
| İçerisinde 'CAYİR' geçenler | |
| İçerisinde 'CAYİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CAYİ' : | (C.: Ciya') Aç, acıkmış; aç olan. |
| CÂY : | f. Yer, makam, mevki. |
| CÂ : | f. Yer. Mekân. Mevki. |