Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEBİN: | (Cebân) Korkak. Cesaretsiz. Alın. |
| CEBİN-SÂ(Y): | f. Alın sürücü, alın süren. |
| İçerisinde 'CEBİN' geçenler | |
| CEBİN-SÂ(Y): | f. Alın sürücü, alın süren. |
| ÇİN-İ CEBİN: | Alın buruşuğu. Alın kırışığı. |
| MEHCEBİN: | f. Ay alınlı. Alnı ay gibi parlak olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEBİN-SÂ(Y) : | f. Alın sürücü, alın süren. |
| CEB' : | (C.: Cebeât) Kızıl mantar.* (C.: Ecbu) Nakir dedikleri ağzı dar kap ki, içine su koyarlar. * Tehir etmek, sonraya bırakmak. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |