Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
CEBB: Bir kimsenin zekerini ve hayasını kesip hadım etmek.
Devenin hörgücünü kesmek.
Kökünden kesmek.
CEBBAN: (C.: Cebâbin) Peynirci.
CEBBAN(E): Sahrâ. Bayram namazını kılacak yer.
Mezarlık.
CEBBAR: (Sıfat-ı İlahiyedendir) İstediğini mutlak yapan, dilediğine muktedir olan. Büyüklük, azamet ve kudret sahibi. İmar eden Cenab-ı Hak. Kullarını ıslah edip tevbeye götüren Allah Teâlâ Hz.leri (C.C.)
Zâlim, gaddar, müstebid, mütemerrid insanlar da bu sıfatla tavsif edilir. Meselâ; Cengiz, cebbar ve gaddar bir devlet adamı idi.
Koz: Gökyüzünün cenubunda bulunan bir yıldız kümesi.
CEBBARANE: Cebbarcasına. Cebbar olana yakışacak tarzda.
CEBBARÎ: Cebbara mensub, cebbarlık, cebredicilik. Cebbarlık eden.
İçerisinde 'CEBB' geçenler
CEBBAN: (C.: Cebâbin) Peynirci.
CEBBAN(E): Sahrâ. Bayram namazını kılacak yer. * Mezarlık.
CEBBAR: (Sıfat-ı İlahiyedendir) İstediğini mutlak yapan, dilediğine muktedir olan. Büyüklük, azamet ve kudret sahibi. İmar eden Cenab-ı Hak. Kullarını ıslah edip tevbeye götüren Allah Teâlâ Hz.leri (C.C.) * Zâlim, gaddar, müstebid, mütemerrid insanlar da bu sıfatla tavsif edilir. Meselâ; Cengiz, cebbar ve gaddar bir devlet adamı idi. * Koz: Gökyüzünün cenubunda bulunan bir yıldız kümesi.
CEBBARANE: Cebbarcasına. Cebbar olana yakışacak tarzda.
CEBBARÎ: Cebbara mensub, cebbarlık, cebredicilik. Cebbarlık eden.
MÜCEBBEE: İçi boş nesne.
MÜCEBBİR: Çıkıkçı.
MÜTECEBBİR: (Cebr. den) Zorba zor kullanan, cebir yapan. * Kibirlenen.
MÜTECEBBİRÂNE: Zorbalıkla, cebren.
TECEBBÜR: (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme.
TECEBBÜS: Yürürken sallanmak.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
CEBBAN : (C.: Cebâbin) Peynirci.
CEB' : (C.: Cebeât) Kızıl mantar.* (C.: Ecbu) Nakir dedikleri ağzı dar kap ki, içine su koyarlar. * Tehir etmek, sonraya bırakmak.
CENNET-ÂSÂ : Cennet gibi.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...