Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEBBAN(E): | Sahrâ. Bayram namazını kılacak yer. Mezarlık. |
| İçerisinde 'CEBBAN(E)' geçenler | |
| İçerisinde 'CEBBAN(E)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEBBAN : | (C.: Cebâbin) Peynirci. |
| CEBB : | Bir kimsenin zekerini ve hayasını kesip hadım etmek. * Devenin hörgücünü kesmek.* Kökünden kesmek. |
| CEB' : | (C.: Cebeât) Kızıl mantar.* (C.: Ecbu) Nakir dedikleri ağzı dar kap ki, içine su koyarlar. * Tehir etmek, sonraya bırakmak. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |