Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEBBAR: | (Sıfat-ı İlahiyedendir) İstediğini mutlak yapan, dilediğine muktedir olan. Büyüklük, azamet ve kudret sahibi. İmar eden Cenab-ı Hak. Kullarını ıslah edip tevbeye götüren Allah Teâlâ Hz.leri (C.C.) Zâlim, gaddar, müstebid, mütemerrid insanlar da bu sıfatla tavsif edilir. Meselâ; Cengiz, cebbar ve gaddar bir devlet adamı idi. Koz: Gökyüzünün cenubunda bulunan bir yıldız kümesi. |
| CEBBARANE: | Cebbarcasına. Cebbar olana yakışacak tarzda. |
| CEBBARÎ: | Cebbara mensub, cebbarlık, cebredicilik. Cebbarlık eden. |
| İçerisinde 'CEBBAR' geçenler | |
| CEBBARANE: | Cebbarcasına. Cebbar olana yakışacak tarzda. |
| CEBBARÎ: | Cebbara mensub, cebbarlık, cebredicilik. Cebbarlık eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEBBARANE : | Cebbarcasına. Cebbar olana yakışacak tarzda. |
| CEBBAN : | (C.: Cebâbin) Peynirci. |
| CEBB : | Bir kimsenin zekerini ve hayasını kesip hadım etmek. * Devenin hörgücünü kesmek.* Kökünden kesmek. |
| CEB' : | (C.: Cebeât) Kızıl mantar.* (C.: Ecbu) Nakir dedikleri ağzı dar kap ki, içine su koyarlar. * Tehir etmek, sonraya bırakmak. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |