Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEDİ: | Güneş medarının oniki burcundan birisi. Oğlak burcu. (Güneşin cenuba doğru inişinin en aşağı derecesini bildirir.) Keçinin erkek yavrusu, erkek oğlak. |
| CEDİB: | Kıtlık olan yer. |
| CEDİD: | Yeni, kullanılmamış. |
| CEDİDAN: | Gece ile gündüz. Yenilenen iki şey. Yenilenenler. |
| CEDİL: | Devenin boynuna taktıkları ip. |
| CEDİLE: | Kabile. Nâhiye. Kuş kafesi. |
| CEDİR: | Lâyık, münasib, uygun. Nihâyet, son. Etrafı duvarlı yer. |
| CEDİYYE: | (C.: Cedâyâ) Gövdeye yapışan kan. |
| İçerisinde 'CEDİ' geçenler | |
| AHD-İ CEDİD: | f. İncil. |
| BERR-İ CEDİD: | Yeni karalar. Amerika ve Avusturalya. |
| CEDİB: | Kıtlık olan yer. |
| CEDİD: | Yeni, kullanılmamış. |
| CEDİDAN: | Gece ile gündüz. * Yenilenen iki şey. Yenilenenler. |
| CEDİL: | Devenin boynuna taktıkları ip. |
| CEDİLE: | Kabile. * Nâhiye. * Kuş kafesi. |
| CEDİR: | Lâyık, münasib, uygun. * Nihâyet, son. * Etrafı duvarlı yer. |
| CEDİYYE: | (C.: Cedâyâ) Gövdeye yapışan kan. |
| EDEBİYAT-I CEDİDE: | 1896 - 1901 tarihleri arasında Avrupa te'siri ile meydana gelen edebiyat cereyanına verilen isim. Yeni edebiyat. Servet-i Fünun Edebiyatına verilen ad. |
| EMKİNE-İ CEDİDE: | Yeni evler. |
| ESER-İ CEDİD: | Eskiden imâl edilen kâğıt cinslerinden birinin adı idi. |
| ESLİHA-İ CEDİDE: | Yeni silâhlar. |
| HALK-I CEDİD: | Ba'sü bade-l mevt, yeniden yaratılış. Yeniden yeniye tekrâren yaratılma. Ana karnındaki çocuğun, insan suretine inkılâb ettiği devre. |
| MÜNCEDİL: | Bırakılmış. |
| NİZAM-I CEDİD: | Yeni nizam. Osmanlı Devletinde III. Sultan Selim zamanında yeni nizamla yetiştirilen bir askerî teşkilât. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEDİB : | Kıtlık olan yer. |
| CED' : | Burun, kulak, el kesmek. * Hapsetmek. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |