Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEFF: | Kurumak. |
| CEFFAH: | Mütekebbir kimse, gururlu kişi. |
| CEFFAR: | (Cefr. den) Cifirci. Cifir yapan kimse. |
| CEFFE: | Kalabalık, kütle. Kalabalığın verdiği uğultu. |
| CEFFE-L KALEM: | Düşünmeksizin, birden, hemen. Kalemin yazısı kurumuş, silinmez. Kat'i olan şey. |
| CEFFET: | Cemaat, topluluk, çok adet. |
| İçerisinde 'CEFF' geçenler | |
| CEFFAH: | Mütekebbir kimse, gururlu kişi. |
| CEFFAR: | (Cefr. den) Cifirci. Cifir yapan kimse. |
| CEFFE: | Kalabalık, kütle. * Kalabalığın verdiği uğultu. |
| CEFFE-L KALEM: | Düşünmeksizin, birden, hemen. * Kalemin yazısı kurumuş, silinmez. * Kat'i olan şey. |
| CEFFET: | Cemaat, topluluk, çok adet. |
| MÜCEFF: | İçi boş, kof. |
| MÜCEFFEF: | Kurutulmuş. Suyu çekilmiş, nemi kalmamış, kurumuş. |
| MÜCEFFİF: | Kurutucu. |
| MÜTECEFFİF: | İçi boşalan, kuruyan, koflaşan (kabuklu meyve). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEFFAH : | Mütekebbir kimse, gururlu kişi. |
| CEF' : | Kenara çerçöp atmak. * Zâyi ve bâtıl olmak. * Koparmak. * Bir kabı eğip içindekini dökmek. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |