Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEHL: | Câhillik, bilmemezlik, ilimden mahrum olmaklık, nâdanlık, tecrübesizlik, gençlik. |
| CEHL-İ BASİT: | Bilmediğini bilmek sûretiyle olan câhillik. |
| CEHL-İ MÜREKKEB: | Bilmemekle beraber, bilmediğini de bilmemek. |
| CEHLİSTAN: | f. Cehâlet âlemi. Cahilliğin olduğu yer. |
| İçerisinde 'CEHL' geçenler | |
| AN-CEHLİN: | Bilmezlikle, bilmeyerek. |
| CEHL-İ BASİT: | Bilmediğini bilmek sûretiyle olan câhillik. |
| CEHL-İ MÜREKKEB: | Bilmemekle beraber, bilmediğini de bilmemek. |
| CEHLİSTAN: | f. Cehâlet âlemi. Cahilliğin olduğu yer. |
| EBU CEHL: | "Cehalet babası" demek olan bu kelime, Hazret-i Resul-i Ekrem (A.S.M.) zamanında, mu'cizeleri ve çok delilleri ve Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ı gördüğü halde iman etmeyen din düşmanı puta tapan gururlu bir müşrikin lâkabıdır. Bedir Gazasında öldürüldü. |
| EHL-İ CEHL: | Bilgisizler, câhiller. |
| KAZİYE-İ CEHLİYYE: | Man: Esası cehl üzere mebni olan bâtıl kaziyyedir. (L.R.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEHL-İ BASİT : | Bilmediğini bilmek sûretiyle olan câhillik. |
| CEHABİZE : | Hakikatlerden, gerçeklerden haberi olanlar. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |