Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEHRÎ: | Aleni ve yüksek sesle vâki olan şey. |
| İçerisinde 'CEHRÎ' geçenler | |
| TARÎK-İ CEHRÎ: | Açık olarak ve yüksek sesle zikir yapan tarikat. (Kadirî gibi) |
| ZİKR-İ CEHRÎ: | Yüksek sesle yapılan zikir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEHR : | Görünmek, zâhir olmak. * Açıktan ve yüksek sesle olan söylemek veya okumak. * Tecvid'de: Harf hareke ile okunduğu zaman, mahreçte aralık kalmıyarak nefesin akmayıp, küllisi veya ekserisi hapsolmuş bir şekilde sesin çıkmasına denir. |
| CEHABİZE : | Hakikatlerden, gerçeklerden haberi olanlar. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |