Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CELİ: | Parlak, açık, âşikâr, meydanda. Kur'an harfleri ile yazılan bir çeşit yazı. |
| CELİB: | Satmak için bir yerden toplanılan şeyler. Esir, köle, cariye. Satılık esir. |
| CELİD: | Fazla celâdetli, bahadır. Rutûbetli, kırağı, çiğ. Buz. |
| CELİL: | Celâlet ve celâdet sâhibi. Azîm, mertebesi yüksek. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | şan ve şerefi pek büyük. |
| CELİS: | Galiz, kaba nesne. Büyük ve sağlam olan şey. |
| CELİS: | Ekseri bir yerde oturan. Arkadaş. Birlikte oturan. |
| CELİYYAT: | (Celi. C.) Aşikâr, açık, aleni, meydandaki şeyler. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | Şan ve şerefi pek büyük. |
| İçerisinde 'CELİ' geçenler | |
| CELİB: | Satmak için bir yerden toplanılan şeyler. * Esir, köle, cariye. Satılık esir. |
| CELİD: | Fazla celâdetli, bahadır. * Rutûbetli, kırağı, çiğ. * Buz. |
| CELİL: | Celâlet ve celâdet sâhibi. Azîm, mertebesi yüksek. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | şan ve şerefi pek büyük. |
| CELİS: | Galiz, kaba nesne. Büyük ve sağlam olan şey. |
| CELİS: | Ekseri bir yerde oturan. Arkadaş. Birlikte oturan. |
| CELİYYAT: | (Celi. C.) Aşikâr, açık, aleni, meydandaki şeyler. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | Şan ve şerefi pek büyük. |
| ECELİYYET: | Sonradan vukuu şüphesiz olan hâdise. |
| HAFİYY Ü CELÎ: | Gizli ve âşikâr. |
| İCRAAT-I CELİLİYE: | Allah (C.C.)ın celalî sıfatına yani, kibriya ve azametine delâlet eden, kudret-i hakkı ile hâsıl olan icraatı. |
| MÜNCELİ: | Parlayan, meydana çıkıp görünen. |
| NAZM-I CELİL: | Pek büyük kıymetli nazm edilmiş güzel söz. * Kur'an-ı Kerim'in bir vasfı. * Celil olan Cenab-ı Hakk'ın nazmı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CELİB : | Satmak için bir yerden toplanılan şeyler. * Esir, köle, cariye. Satılık esir. |
| CELÂ : | Parlak, ruşen. Zâhir, açık. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |