Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CELİL: | Celâlet ve celâdet sâhibi. Azîm, mertebesi yüksek. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | şan ve şerefi pek büyük. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | Şan ve şerefi pek büyük. |
| İçerisinde 'CELİL' geçenler | |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | şan ve şerefi pek büyük. |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN: | Şan ve şerefi pek büyük. |
| İCRAAT-I CELİLİYE: | Allah (C.C.)ın celalî sıfatına yani, kibriya ve azametine delâlet eden, kudret-i hakkı ile hâsıl olan icraatı. |
| NAZM-I CELİL: | Pek büyük kıymetli nazm edilmiş güzel söz. * Kur'an-ı Kerim'in bir vasfı. * Celil olan Cenab-ı Hakk'ın nazmı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CELİL-ÜŞ-ŞÂN : | şan ve şerefi pek büyük. |
| CELİ : | Parlak, açık, âşikâr, meydanda. * Kur'an harfleri ile yazılan bir çeşit yazı. |
| CELÂ : | Parlak, ruşen. Zâhir, açık. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |