Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CELEB: | Kesilecek hayvanları ve bilhassa koyun sürüsünü celbederek kasaplara satan tacir. Tar: İstanbul sarayında ilk işe başlamış olan acemi. |
| CELEB: | f. Fahişe. Orospu. Çan. |
| İçerisinde 'CELEB' geçenler | |
| İçerisinde 'CELEB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CELE : | Başın ön tarafının saçı dökülmek. |
| CELÂ : | Parlak, ruşen. Zâhir, açık. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |