Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CELLE: | Deve ve koyun tersi. Az olarak insan pisliğinden kinâye olur. |
| CELLE: | "Celil oldu, celil olsun" meâlinde ve Celle Celâluhu diye, Allah İsm-i Celali işitildiği veya anıldığı anda, tâzim makamında söylenir. |
| İçerisinde 'CELLE' geçenler | |
| AZZE VE CELLE: | Aziz ve Celâl olsun, oldu... (meâlinde, Cenab-ı Hakkın isminden sonra hürmet maksadı ile söylenir.) |
| MECELLE: | Mecmua. Fikir topluluğu. Risale. Kitab. Hikmetli sahife. * Fıkıh kitabının muâmelât kısmının toplu bir parcası. * İslâm Hukukuna dâir bir mecmua. |
| MÜCELLED: | Ciltlenmiş. Ciltli kitab. |
| MÜCELLEDÂT: | (Mücelled. C.) Ciltlenmiş kitaplar, ciltli kitaplar. |
| MÜCELLEF: | Az bâkiyye, az miktar artık. |
| MÜCELLEL: | Yağmuru her yere yağan bulut. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CELL : | (C.: Cülûl) Yerden birşey toplamak. * Gemi yelkeni.* Yaşlı olmak. * Kadr ve mertebesi büyük olmak. * Celil, büyük, ulu. |
| CELÂ : | Parlak, ruşen. Zâhir, açık. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |