Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CELU: | f. Şakacı, lâtifeci kimse. Kebap şişi. |
| İçerisinde 'CELU' geçenler | |
| CELCELUTİYE: | Peygamberimizin Resul-i Ekremin (A.S.M.) derslerine istinâden, aslı cifir ve ebced hesâbı ile alâkalı olarak Hz. Ali (R.A.) tarafından te'lif edilen Süryânice bir kasidedir. Esas mânası; bedi' demektir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CELÂ : | Parlak, ruşen. Zâhir, açık. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |