Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEMİLE: | Hoşa gitmek için yapılan hareket. |
| CEMİLEKÂR: | f. İyilik sever, güzel ahlâk ve huy sâhibi olan. |
| İçerisinde 'CEMİLE' geçenler | |
| CEMİLEKÂR: | f. İyilik sever, güzel ahlâk ve huy sâhibi olan. |
| ELFAZ-I CEMİLE: | Güzel sözler. |
| EVSÂF-I CEMİLE: | Güzel vasıflar. İyi hasletler. |
| HASLET-İ CEMİLE: | Güzel ve iyi huy. |
| MESAİ-İ CEMİLE: | Güzel çalışmalar. |
| VESİLE-İ CEMİLE: | Güzel sebep. Güzel fırsat. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEMİLEKÂR : | f. İyilik sever, güzel ahlâk ve huy sâhibi olan. |
| CEMİL : | Güzel. * Cenab-ı Hakk'ın isimlerinden biri. |
| CEMİ' : | Cümle, hep, bütün. * Gr: Çokluk bildiren kelime. Çoğul. |
| CEM : | Hükümdar, melik, şah. * Hz.Süleyman'ın (A.S.) nâmı. * İskender'in bir ismi. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |