Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEMAL: | Yüz güzelliği. Fertteki güzellik. Cenâb-ı Hakk'ın lütuf ve ihsânı ile tecellisi. Hak ile söylenen doğru söz. Hüsün. (... Bir cemal sâhibi, dâima hüsn ü cemalini görmek ve göstermek ister. Bu ise, âhiretin vücudunu ister. Çünkü dâimi bir cemâl, zâil ve muvakkat bir müştaka razı olmaz. Onun da devamını ister. Bu da âhireti ister. M.N.) |
| CEMAL-İ BÎ-MİSAL: | Misâli, benzeri olmayan güzellik. (Bak: Celâl) |
| CEMALULLAH: | Allah'ın cemâli.CEMAM : Rahat olmak. Dinlenip yorgunluğu gidermek. İstirahat etmek. |
| İçerisinde 'CEMAL' geçenler | |
| ARZ-I CEMÂL: | f. Güzelliğini göstermek. Arz-ı didar da denir. |
| CEMAL-İ BÎ-MİSAL: | Misâli, benzeri olmayan güzellik. (Bak: Celâl) |
| CEMALULLAH: | Allah'ın cemâli.CEMAM : Rahat olmak. Dinlenip yorgunluğu gidermek. İstirahat etmek. |
| REVNAK-I CEMAL: | Yüzün güzellik ve parlaklığı. |
| SÂHİBE-İ CEMÂL: | Güzellik sahibi kadın. Güzelliği olan kadın. |
| SIFÂT-I CEMALİYE: | Lütuf ve merhamet ile daha ziyade alâkalı olan vasıflar. (Bak: Celâl) |
| ŞİRİN-CEMAL: | f. Sevimli yüzlü. |
| ŞİRİN-CEMAL: | f. Sevimli yüzlü. |
| ZÜ-L CEMAL: | Cemâl, lütuf, rahmet ve güzellik sâhibi Allah. (C.C.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEMAL-İ BÎ-MİSAL : | Misâli, benzeri olmayan güzellik. (Bak: Celâl) |
| CEMAAT : | Topluluk. Bir yere toplanmış insanlar. Takım, bölük. * Fık: Bir imama uyup namaz kılan müslümanların heyeti. Bir mezhebe tâbi bir heyet teşkil eden ahali. * Aralarındaki münasebetleri din, örf ve âdetlere göre tanzim eden, akrabalık, komşuluk, hemşehrilik gibi rabıtalarla birbirine bağlı insan topluluğu. |
| CEM : | Hükümdar, melik, şah. * Hz.Süleyman'ın (A.S.) nâmı. * İskender'in bir ismi. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |