Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEMRE: | (C.: Cimâr) Şiddetli karanlık. Ateşli kömür parçası, kor. İlkbaharda suya, yere, havaya düştüğü söylenen sıcaklık. Hacıların Mina Vâdisinde şeytan taşlamaları. |
| CEMRE-İ SÂLİSE: | Üçüncü cemre ki, toprağa düşer. |
| CEMRE-İ SÂNİYE: | İkinci cemre ki, suya düşer. |
| CEMRE-İ ULÂ: | Birinci cemre ki, havaya düşer. |
| CEMREVİYYE: | Divân şairleri tarafından bayramlar, baharlar gibi cemre sebebiyle, muasır olan büyük makamlı ve rütbeli kişiler için yazılan şiirler. |
| İçerisinde 'CEMRE' geçenler | |
| CEMRE-İ SÂLİSE: | Üçüncü cemre ki, toprağa düşer. |
| CEMRE-İ SÂNİYE: | İkinci cemre ki, suya düşer. |
| CEMRE-İ ULÂ: | Birinci cemre ki, havaya düşer. |
| CEMREVİYYE: | Divân şairleri tarafından bayramlar, baharlar gibi cemre sebebiyle, muasır olan büyük makamlı ve rütbeli kişiler için yazılan şiirler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEMRE-İ SÂLİSE : | Üçüncü cemre ki, toprağa düşer. |
| CEMR : | İnsanların bir araya toplanması. * Atın sıçrayarak yürümesi. * Ateş ve küçük taş vermek. * Bir kimseyi def etmek, kovmak. |
| CEM : | Hükümdar, melik, şah. * Hz.Süleyman'ın (A.S.) nâmı. * İskender'in bir ismi. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |