Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CEYŞ: | Asker, ordu. En az dörtyüz nefer süvari ve piyadeden müteşekkil bir askeri kıt'a. Dolup taşmak. Ses, sadâ. |
| CEYŞ-ÜL AZÎM: | Büyük ordu. Binikiyüz kişilik askeri kuvvet. |
| CEYŞ-ÜL AZÎM: | Büyük ordu. Binikiyüz kişilik askeri kuvvet. |
| İçerisinde 'CEYŞ' geçenler | |
| CEYŞ-ÜL AZÎM: | Büyük ordu. Binikiyüz kişilik askeri kuvvet. |
| CEYŞ-ÜL AZÎM: | Büyük ordu. Binikiyüz kişilik askeri kuvvet. |
| EMİR-ÜL CEYŞ: | Serasker, serdar, başkumandan. |
| EMİR-ÜL CEYŞ: | Serasker, serdar, başkumandan. |
| KAİD-ÜL CEYŞ: | Orduyu, askeri idare ve sevkeden. Kumandan. Serasker. |
| SEVK-ÜL CEYŞ: | Askerî birliklerin lüzumlu yere sevkini ve geri çekilme işini idare etme. |
| SEVK-ÜL CEYŞ: | Askerî birliklerin lüzumlu yere sevkini ve geri çekilme işini idare etme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CEYŞ-ÜL AZÎM : | Büyük ordu. Binikiyüz kişilik askeri kuvvet. |
| CEYA' : | Yağmur. |
| CENNET-ÂSÂ : | Cennet gibi. |