Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CUŞ: | f. Coşmak, kaynamak. Taşmak. Deprenmek. |
| CUŞACUŞ: | f. Çok coşkun, taşkın. Pek coşkun ve taşkın bir sûrette. |
| CÛŞAK: | f. Kaynama. |
| CUŞAN: | f. Coşup kaynayan. |
| CÛŞ-AVER: | f. Coşturucu, coşmaya sebep olucu. |
| CUŞİDE: | f. Coşmuş, kaynamış. |
| CUŞİR(E): | f. Dokumacı. |
| CUŞİŞ: | f. Kaynama, coşma. |
| CUŞ U HURUŞ: | f. Kaynayıp taşma. Neş'e ve âhenk. Coşup taşma. |
| CUŞ: | f. Coşmak, kaynamak. Taşmak. Deprenmek. |
| CUŞAN: | f. Coşup kaynayan. |
| İçerisinde 'CUŞ' geçenler | |
| CUŞACUŞ: | f. Çok coşkun, taşkın. Pek coşkun ve taşkın bir sûrette. |
| CÛŞAK: | f. Kaynama. |
| CUŞAN: | f. Coşup kaynayan. |
| CÛŞ-AVER: | f. Coşturucu, coşmaya sebep olucu. |
| CUŞİDE: | f. Coşmuş, kaynamış. |
| CUŞİR(E): | f. Dokumacı. |
| CUŞİŞ: | f. Kaynama, coşma. |
| CUŞ U HURUŞ: | f. Kaynayıp taşma. Neş'e ve âhenk. Coşup taşma. |
| CUŞAN: | f. Coşup kaynayan. |
| MACUŞUN: | Gemi, sefine. * Boyanmış elbise. |
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| TÜRKCUŞ: | f. Yarı pişmiş et. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CUŞACUŞ : | f. Çok coşkun, taşkın. Pek coşkun ve taşkın bir sûrette. |
| CU : | f. Custen fiilinin emir kökü. Gelecek misâlde olduğu gibi birleşik kelimeler yapılır. |