Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| CUHAF: | Zarar ve ziyân edici, zarar verici nesne, muzır. Çok yemekten şişip ishal olmak. Ölmek, mevt. |
| İçerisinde 'CUHAF' geçenler | |
| İçerisinde 'CUHAF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| CUHALE : | İğne deliği. |
| CU : | f. Custen fiilinin emir kökü. Gelecek misâlde olduğu gibi birleşik kelimeler yapılır. |