| Kelime | Anlam |
|---|
| CUY: | f. Nehir, akarsu, ırmak, dere, çay. |
| CUYA(N): | f. Arayan, arayıcı. |
| CUYBAR: | f. Akarsu, nehir, dere, çay, ırmak.
Irmak kenarı. |
| CUY-ÇE: | f. Küçük ırmak. |
| CUYEM: | f. (Cüsten, aramak mastarından "arıyorum, ararım" mânasınadır.) (Bak: Cû) |
| CUYENDE: | f. Arayıcı, araştırıcı, isteyen. |
| İçerisinde 'CUY' geçenler |
|---|
| ÂRÂM-CÛYANE: | f. Dinlenmek isteyene yakışır şekilde. |
| ARBEDE-CÛYÂNE: | f. Kavga çıkartmağa yeltenerek. |
| CUYA(N): | f. Arayan, arayıcı. |
| CUYBAR: | f. Akarsu, nehir, dere, çay, ırmak. * Irmak kenarı. |
| CUY-ÇE: | f. Küçük ırmak. |
| CUYEM: | f. (Cüsten, aramak mastarından "arıyorum, ararım" mânasınadır.) (Bak: Cû) |
| CUYENDE: | f. Arayıcı, araştırıcı, isteyen. |
| EFSANE-CUYÎ: | f. Masal, efsane arayıcılık. |
| LEB-İ CUY-BÂR: | Su kenarı. |
| MEDEDCUYANE: | f. Medet isteyene, yardım arayana yakışacak surette. |
| MÜBALAĞACUYÂNE: | f. Haddini aşar dercede izah edercesine. Mübâlağa yaparcasına. * Mübâlağa arayan. |
| NAMCUYÂN: | (Namcu. C.) f. Ün arayanlar, nam arayanlar. * Yiğitler, kahramanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| CUYA(N) : | f. Arayan, arayıcı. |
| CU : | f. Custen fiilinin emir kökü. Gelecek misâlde olduğu gibi birleşik kelimeler yapılır. |