Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DÂBBE-SÜVÂR: | f. Hayvana binen, binici. |
| İçerisinde 'DÂBBE-SÜVÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'DÂBBE-SÜVÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DABBE : | (C.: Dıbâb) Dişi kertenkele. * Kapıya koyulan yassı enli demir. |
| DABB : | (C.: Dıbâb-Edubb) Keler, kertenkele. * Yaraya merhem sürmek. * Akmak. * Süt sağmak. * Yere yapışmak. * Dudakta olan bir hastalık (çatlayıp kan akar). * Hurma çiçeği. |
| DAB : | f. şan ve şeref, haysiyet. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |