Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DÂDE: | f. Verilmiş, vergi. |
| DÂDEN: | f. Vermek. |
| DÂDENDER: | f. Erkek üvey kardeş. |
| DÂDER: | f. Karındaş, kardeş, birâder. |
| DÂDER-ENDER: | f. Üvey kardeş. |
| İçerisinde 'DÂDE' geçenler | |
| CANDADE: | f. Bir şeye candan bağlanmış. Can vermiş, candan bağlanan. |
| DÂDEN: | f. Vermek. |
| DÂDENDER: | f. Erkek üvey kardeş. |
| DÂDER: | f. Karındaş, kardeş, birâder. |
| DÂDER-ENDER: | f. Üvey kardeş. |
| DİL-DADE: | f. Gönül vermiş, âşık. |
| GERDEN-DÂDE: | (Bak: Gerdenbeste) |
| HADADE: | Hamâkat, ahmaklık. |
| HİDADET: | Demircilik. |
| İDADE: | Kol bağı. |
| KARARDÂDE: | f. Durgun hâle gelmiş. * İstikrar bulmuş. Kararlaşmış. Karar verilmiş. |
| KÜDADE: | Çömlek dibinde kalan yemek. |
| RIZA-DÂDE: | f. Razı olmuş, kabul etmiş. |
| SER-DADE: | f. Baş vermiş, baş göstermiş olan. |
| TABDADE: | f. Parlatılmış, yandırılmış. |
| VADADE: | f. Reddolunmuş, geri çevrilmiş. Merdud. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DÂDEN : | f. Vermek. |
| DAD : | Osmanlı alfabesinin onyedinci harfidir. * Ebced hesabında sekizyüz sayısına karşı gelir. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |