Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DÂNÂ-İ BÎ-MÜDANÎ: | Eşsiz âlim. Zamanında emsali olmayan âlim. |
| İçerisinde 'DÂNÂ-İ BÎ-MÜDANÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'DÂNÂ-İ BÎ-MÜDANÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DÂNÂ-İ YUNAN : | Eflatun. |
| DÂNÂ : | f. Bilgili, bilen, malûmatlı, âlim. |
| DAN : | Arabca, Farsça veya bazı Türkçe kelimelerin sonuna takılarak, âlet ismi veya sıfat yapılır. Meselâ: Ateş-dan $ : Mangal. Cüz-dan $ : Cüz kabı, çanta. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |