Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DÂNİŞ: | f. Bilgi, ilim. Biliş. |
| DÂNİŞ-GEDE: | Üniversite. |
| DÂNİŞ-GER: | f. Alim, bilgin. |
| DANİŞÎ: | Alim, bilgin, bilgili. |
| DANİŞMEND: | (C.: Dânişmendân) f. Bilgili, ilimli. Tanzimattan evvel, kadıların yanında stajyer olarak çalışan kimseler için kullanılan bir tâbirdi. |
| DÂNİŞ-GEDE: | Üniversite. |
| DÂNİŞ-GER: | f. Alim, bilgin. |
| İçerisinde 'DÂNİŞ' geçenler | |
| DÂNİŞ-GEDE: | Üniversite. |
| DÂNİŞ-GER: | f. Alim, bilgin. |
| DANİŞÎ: | Alim, bilgin, bilgili. |
| DANİŞMEND: | (C.: Dânişmendân) f. Bilgili, ilimli. * Tanzimattan evvel, kadıların yanında stajyer olarak çalışan kimseler için kullanılan bir tâbirdi. |
| DÂNİŞ-GEDE: | Üniversite. |
| DÂNİŞ-GER: | f. Alim, bilgin. |
| ENCÜMEN-İ DÂNİŞ: | Akademi. İlim encümeni. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DÂNİŞ-GEDE : | Üniversite. |
| DANİ' : | Hor, zelil. |
| DAN : | Arabca, Farsça veya bazı Türkçe kelimelerin sonuna takılarak, âlet ismi veya sıfat yapılır. Meselâ: Ateş-dan $ : Mangal. Cüz-dan $ : Cüz kabı, çanta. |
| DA' : | Arabçada "bırak" mânasına emirdir. Meselâ: |