Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DÜMAN: | Yemişin çürüklü olması. Ekine su düşüp, kesilmek. |
| İçerisinde 'DÜMAN' geçenler | |
| MERDÜMAN: | (Merdüm. C.) f. İnsanlar, kişiler, adamlar. |
| ŞADÜMAN: | (şâd-mân) f. Mesruriyet, sevinçlilik. * Mesrur, bahtiyar. |
| ŞADÜMAN: | (Şâd-mân) f. Mesruriyet, sevinçlilik. * Mesrur, bahtiyar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DÜMA : | (Dümye. C.) Suretler. Küçük putçuklar. |
| DÜM : | f. Kuyruk. |
| DÜRBÎN : | Uzaktan gören, dürbün. |