| Kelime | Anlam |
|---|
| DİL-ÂRÂM: | f. Gönül eğlendirici, kalbe rahatlık veren. Gönül okşayan. |
| DİL-ÂRÂ(Y): | f. Kalbi süsleyen, gönlü zinetlendiren. |
| DİL-ÂRÂ: | Gönül avutan, gönül süsleyen. |
| İçerisinde 'DİL-ÂRÂ' geçenler |
|---|
| DEVR-İ DİL-ÂRÂ: | En hoş devir. Gönlü hoş eden zaman. |
| DİL-ÂRÂM: | f. Gönül eğlendirici, kalbe rahatlık veren. Gönül okşayan. |
| DİL-ÂRÂ(Y): | f. Kalbi süsleyen, gönlü zinetlendiren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| DİL-ÂRÂM : | f. Gönül eğlendirici, kalbe rahatlık veren. Gönül okşayan. |
| DİL-ÂGÂH : | f. Kalbi uyanık. Akıllı, bilgili, görgülü. Gönül anlar. |
| DİL-İ ÂVÂRE : | Serseri gönül. |
| DİL : | t. Lisan, zeban. * Ağızdaki tat alma duygusu ve konuşma uzvu. * İnsanların konuştukları lehçelerin her birisi. Lügat. * Muhtelif âlât ve edevâtın uzunca ve yassı, ekseriya oynak kısımları. * Coğ: Denizin içine uzanmış üstü düz mumluk, uzunca kara parçası. * Mc: Gıybet, mezemmet, dedi-kodu, çekiştirme.(İnsanın yüz cihazatından birtek cihazı olan lisanı; bir et parçası iken, iki büyük vazifesiyle yüzer hikmetlere, neticelere, meyvelere, fâidelere âlet oluyor.. Taamların zevkindeki vazifesi, ayrı ayrı bütün tatları bilerek cesede, mideye haber vermek ve rahmet-i İlâhiyyenin matbahlarına dikkatli bir müfettiş olmak ve kelimeler vazifesinde kalbe ve ruha ve dimağa tam bir tercüman ve santral olmak; elbette gayet parlak ve kat'i bir surette ihatalı ilme delâlet ve şehadet eder. Birtek dil, hikmetleri ve meyveleriyle böyle delâlet etse; hadsiz lisanlar ve hadsiz zihayatlar, nihayetsiz masnuat, güneş zuhurunda ve gündüz kat'iyetinde nihayetsiz bir ilme delâlet ve şehadet ve Allâm-ül Guyub'un daire-i ilminden ve hikmetinden ve meşietinden hariç hiçbirşey yoktur diye ilân ederler. ş.) |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |