Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DİMA': | Göz yaşı akan yerlerin izi. |
| DİMA': | (Dem. C.) Kanlar. |
| DİMA: | f. (Bak: Demâ) |
| DİMAĞ: | Beyin. Kafanın içi. (Bak: Kalb)(Dimağda merâtib var birbiriyle mültebis ahkâmları muhtelif. Evvel tahayyül olur sonra tasavvur gelir.Sonra gelir taakkul, sonra tasdik ediyor sonra iz'an oluyor, sonra gelir iltizam sonra itikad gelir.İtikadın başkadır, iltizamın başkadır. Herbirinden çıkar bir hâlet; salâbet itikaddan.Taassub iltizamdan, imtisal iz'andan, tasdikten iltizam, taakkulde bitaraf, bibehre tasavvurda.Tahayyülde safsata hasıl olur, mezcine eğer olmaz muktedir.Bâtıl şeyleri güzel tasvir etmek, her demde, sâfi olan zihinleri cerhdir, hem idlâli...S.) |
| DİMAM: | Çocukların yüzlerine sürülen ilâç. Sevap. |
| DİMAR: | Helâk, mahv. |
| DİMASE: | Yumuşak. Asanlık, kolaylık. |
| İçerisinde 'DİMA' geçenler | |
| AŞÜFTE-DİMAĞ: | f. Aklı perişan. |
| BÎ-DİMAĞ: | f. Kafasız, akılsız. |
| DİMA': | Göz yaşı akan yerlerin izi. |
| DİMA': | (Dem. C.) Kanlar. |
| DİMAĞ: | Beyin. Kafanın içi. (Bak: Kalb)(Dimağda merâtib var birbiriyle mültebis ahkâmları muhtelif. Evvel tahayyül olur sonra tasavvur gelir.Sonra gelir taakkul, sonra tasdik ediyor sonra iz'an oluyor, sonra gelir iltizam sonra itikad gelir.İtikadın başkadır, iltizamın başkadır. Herbirinden çıkar bir hâlet; salâbet itikaddan.Taassub iltizamdan, imtisal iz'andan, tasdikten iltizam, taakkulde bitaraf, bibehre tasavvurda.Tahayyülde safsata hasıl olur, mezcine eğer olmaz muktedir.Bâtıl şeyleri güzel tasvir etmek, her demde, sâfi olan zihinleri cerhdir, hem idlâli...S.) |
| DİMAM: | Çocukların yüzlerine sürülen ilâç. * Sevap. |
| DİMAR: | Helâk, mahv. |
| DİMASE: | Yumuşak. * Asanlık, kolaylık. |
| EFSÜRDE-DİMAG: | f. Beyni donmuş. * Mc: Kabiliyetsiz. |
| FESAD-I DİMAĞ: | Akıl bozukluğu, delilik. |
| HALİTA-İ DİMAĞÎ: | f. Akıldaki muhtelif mes'ele ve fikirler. Dimağdaki karışık, muhtelif bilgiler. |
| İDDİMAC: | Bir şeyin içine girmek. Bir yere girip gizlenmek. |
| İNDİMAC: | Kenetlenme. Dürülüp birbirine geçme. |
| İNDİMAL: | Yara iyi olma, kapanma. |
| İNDİMAM: | Pişman olma. |
| LEYL-İ DİMAĞ: | Dimağın bozukluğu. Zihnin iyi çalışmaması. |
| MUKADDİMAT: | (Mukaddime. C.) Mukaddimeler. İlk gelenler. İlk sözler. |
| MUKDİMÂNE: | f. Gayret ve dikkatle. |
| MÜTENEDDİMÂNE: | f. Pişman olarak, nedâmetle. |
| NADİMÂNE: | f. Pişmanlıkla, pişman olarak, nedamet duyarak. |
| SA'Y-İ DİMAĞÎ: | Kafa çalışması, fikrî çalışma. |
| SEFK-İ DİMÂ': | Kan dökme, kan dökücülük. |
| TAAB-I DİMAĞÎ: | Zihnî yorgunluk. Dimağın yorgunluğu. |
| TAKDİMÂT: | Takdim edilenler. Büyüklere verilen şeyler. |
| TELAFİF-İ DİMAĞİYE: | Dimağın lif lif olmuş hâli. |
| ÜMM-ÜD DİMAĞ: | Beyin zarı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DİMA' : | Göz yaşı akan yerlerin izi. |
| DİM : | f. Yüz, yanak, çehre, surat. |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |