Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DİMAĞ: | Beyin. Kafanın içi. (Bak: Kalb)(Dimağda merâtib var birbiriyle mültebis ahkâmları muhtelif. Evvel tahayyül olur sonra tasavvur gelir.Sonra gelir taakkul, sonra tasdik ediyor sonra iz'an oluyor, sonra gelir iltizam sonra itikad gelir.İtikadın başkadır, iltizamın başkadır. Herbirinden çıkar bir hâlet; salâbet itikaddan.Taassub iltizamdan, imtisal iz'andan, tasdikten iltizam, taakkulde bitaraf, bibehre tasavvurda.Tahayyülde safsata hasıl olur, mezcine eğer olmaz muktedir.Bâtıl şeyleri güzel tasvir etmek, her demde, sâfi olan zihinleri cerhdir, hem idlâli...S.) |
| İçerisinde 'DİMAĞ' geçenler | |
| AŞÜFTE-DİMAĞ: | f. Aklı perişan. |
| BÎ-DİMAĞ: | f. Kafasız, akılsız. |
| FESAD-I DİMAĞ: | Akıl bozukluğu, delilik. |
| HALİTA-İ DİMAĞÎ: | f. Akıldaki muhtelif mes'ele ve fikirler. Dimağdaki karışık, muhtelif bilgiler. |
| LEYL-İ DİMAĞ: | Dimağın bozukluğu. Zihnin iyi çalışmaması. |
| SA'Y-İ DİMAĞÎ: | Kafa çalışması, fikrî çalışma. |
| TAAB-I DİMAĞÎ: | Zihnî yorgunluk. Dimağın yorgunluğu. |
| TELAFİF-İ DİMAĞİYE: | Dimağın lif lif olmuş hâli. |
| ÜMM-ÜD DİMAĞ: | Beyin zarı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DİMA' : | Göz yaşı akan yerlerin izi. |
| DİM : | f. Yüz, yanak, çehre, surat. |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |