Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DİRAYET: | Zekâ, bilgi. Kuvvetli tecrübe sahibi olmak. Fetanet. Temkin ve tecrübeye dayanan akıl. |
| DİRAYETKÂR: | f. Bilgili, dirâyetli, kavrayışlı. |
| DİRAYETLİ: | Kavrayışlı, zeki, bilgili, anlayışlı. |
| İçerisinde 'DİRAYET' geçenler | |
| DİRAYETKÂR: | f. Bilgili, dirâyetli, kavrayışlı. |
| DİRAYETLİ: | Kavrayışlı, zeki, bilgili, anlayışlı. |
| KEMAL-İ DİRAYET: | Dirayetin son derecesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DİRAYETKÂR : | f. Bilgili, dirâyetli, kavrayışlı. |
| DİRAHŞ : | f. Nur, ziya, parıltı, parlama, ışık. |
| DİR' : | Zırh, demirden gömlek. * Kadın gömleği. |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |