Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| DİVANE: | f. Deli. Aklı başında olmayan. |
| DİVANE-GÎ: | f. Delilik, divânelik. |
| DİVANE-REV: | f. Çılgın, delicesine davranan. |
| İçerisinde 'DİVANE' geçenler | |
| DİL-İ DİVANE: | Divâne gönül, deli gönül. |
| DİVANE-GÎ: | f. Delilik, divânelik. |
| DİVANE-REV: | f. Çılgın, delicesine davranan. |
| HIDÎVÂNE: | f. Bir vezire veya Mısır hıdîvine yakışır şekil ve surette. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| DİVANE-GÎ : | f. Delilik, divânelik. |
| DİVAN : | Eskiden yaşamış şâirlerin şiirlerinin toplandığı kitap. * Büyük meclis. Büyük ve idâre işlerine bakan bilgili, nüfuzlu kimselerin toplandıkları yer. |
| DİV : | f. Dev. * İblis, şeytan. * Cinn, ifrit. |
| Dİ : | f. Dün, dünkü gün, bugünden bir evvelki gün. |